آسیب گازگرفتگی در TcMEP؛ چرا نرخ‌های گزارش‌شده متفاوت‌اند؟
تحریک الکتریکی ترانس‌کرانیال برای ثبت MEP می‌تواند هم‌زمان عضلات فک را منقبض کند. پیامد شناخته‌شدهٔ این انقباض، گیرکردن زبان، لب یا مخاط میان دندان‌هاست. بیشتر آسیب‌های گزارش‌شده خفیف‌اند، اما گزارش تازه‌ای نشان می‌دهد دامنهٔ شدت می‌تواند بسیار بیشتر باشد؛ نکتهٔ مهم‌تر این است که نرخ ثبت‌شده ممکن است از روش جست‌وجو و ثبت آسیب اثر بگیرد.
کیم و همکاران در گزارش موردی منتشرشده در ۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، زنی ۵۵ساله را شرح دادند که جراحی طولانی ستون فقرات در وضعیت دمر همراه با MEP و SSEP داشت. حدود ده نوبت تحریک MEP انجام شد و bite block به کار نرفته بود. هنگام بیدارشدن، پارگی تقریباً تمام‌ضخامت در لبهٔ چپ زبان دیده شد؛ طول زخم حدود ۳٫۵ سانتی‌متر بود و تا عضلات داخلی زبان امتداد داشت. زخم ترمیم شد و نویسندگان به محدودیت دید دهان در وضعیت دمر، طولانی‌بودن عمل و نبود محافظ گازگرفتگی به‌عنوان عوامل احتمالی اشاره کردند. لحظهٔ آسیب مشاهده نشد؛ بنابراین این تک‌مورد سازوکار را محتمل می‌کند، اما سهم هر عامل یا اثربخشی یک اقدام پیشگیرانه را ثابت نمی‌کند. [1]
برای قرار دادن این مورد شدید در زمینه، تامکوس و رایس گزارش رخدادهای ۱۷٬۲۷۳ عمل متوالی را مرور کردند. ۱۱۱ آسیب در ۱۰۹ بیمار ثبت شد؛ فراوانی کلی ۰٫۶۳٪ بود. ۸۸ مورد آسیب زبان، ۲۲ مورد آسیب لب و یک مورد شکستگی دندان گزارش شد. ۲۵ بیمار، معادل ۰٫۱۴٪ کل اعمال، به بخیه نیاز داشتند. تقریباً همهٔ بیماران آسیب‌دیده نوعی bite block داشتند و در ۲۲ مورد جابه‌جایی زبان یا محافظ مستند شده بود؛ بنابراین صرفِ ثبت «محافظ استفاده شد» برای توضیح ایمنی کافی نیست. [2]
مطالعهٔ یاتا و همکاران تصویر متفاوتی داد. در یک بیمارستان، جراحان دهان ۱۸۶ بیمار را پیش و پس از عمل به‌طور نظام‌مند معاینه کردند و در ۱۲ بیمار، ۱۳ آسیب یافتند؛ فراوانی ۶٫۵٪ بود. هیچ موردی به بخیه نیاز نداشت، اما یک بیمار با زخم و هماتوم زبان، مشکل خوردن و اختلال ماندگار چشایی داشت. حرکت شدید هنگام تحریک با آسیب ارتباط داشت، ولی تحلیل تک‌متغیره و نمونهٔ کوچک برای نتیجه‌گیری علّی کافی نیست. [3]
تفاوت ۰٫۶۳٪ و ۶٫۵٪ الزاماً تناقض نیست و با اثر روش کشف آسیب سازگار است؛ مطالعهٔ بزرگ‌تر بر گزارش رخدادها تکیه داشت و ممکن است آسیب‌های کوچک ثبت‌نشده باشند، درحالی‌که مطالعهٔ کوچک‌تر همه را با معاینهٔ تخصصی جست‌وجو کرد. بااین‌حال، این مقایسه مستقیم و هم‌جمعیت نبود؛ جمعیت، مرکز، پروتکل تحریک و تعریف آسیب نیز متفاوت بودند. بنابراین سهم دقیق روش شناسایی معلوم نیست و این اعداد نباید برای ساختن یک «نرخ جهانی» با هم ادغام شوند.
برداشت آموزشی این است که ایمنی TcMEP فقط کیفیت موج نیست؛ رخدادهای دهانی هم باید تعریف، مشاهده و مستند شوند. این متن دربارهٔ انتخاب یا جای‌گذاری محافظ، شدت تحریک یا درمان زخم دستور عملی نمی‌دهد. متن کامل منبع [1] و فقط چکیدهٔ منابع [2] و [3] بررسی شد. تطبیق ماشینی مستقل منابع جای بازبینی بالینی انسان را نمی‌گیرد.
منابع مقاله
- Kim et al. — Near-complete tongue transection during spinal surgery with transcranial MEP monitoring: A case report · DOI: 10.1097/MD.0000000000046284
- Tamkus and Rice — The incidence of bite injuries associated with transcranial motor-evoked potential monitoring · DOI: 10.1213/ANE.0b013e3182542331
- Yata et al. — Bite injuries caused by transcranial electrical stimulation motor-evoked potentials' monitoring: incidence, associated factors, and clinical course · DOI: 10.1007/s00540-018-2562-0